P / praesento
verb transitive

praesento

2nd PP praesentāre · 3rd PP praesentātum · conj. 1st
to place before; exhibit to view; to show
perf. (praesentisse, Pac. ap. Pan. Theod. 3), ātum, 1, v. a. praesens, to place before, exhibit to view, to show, present, hold out (post-Aug.): sarcitis bubulas carnes praesentat, looks like, Plin. 37, 10, 67, § 181 (al. repraesentat): caput ab Achillā Caesari praesentatum est, handed or presented to, Aur. Vict. Vir. Ill. 77: supplicanti, statim sese Juno praesentat, shows herself, App. M. 6, p. 175, 3; cf. id. ib. 10, p. 240; 11, p. 243.