P / prae-vĭtĭo
verb transitive

prae-vĭtĭo

2nd PP prae-vĭtĭāre · 3rd PP prae-vĭtāvi · 4th PP prae-vĭtātum · conj. 1st
to corrupt; vitiate beforehand poetic
to corrupt or vitiate beforehand (poet. and in post-class. prose): (gurgitem), Ov. M. 14, 55: ex alio morbo praevitiati, Cael. Aur. Tard. 2, 1, 15.