P / princĭpĭum
noun #938

princĭpĭum

gen. princĭpii · gender neuter · decl. 2nd
a beginning; commencement; origin
a beginning, commencement, origin (class.; syn.: primordia, initium).
to derive; deduce; in the beginning
In gen.: origo principii nulla est: nam ex principio oriuntur omnia, Cic. Tusc. 1, 23, 54: quid est cujus principium aliquod sit, nihil sit extremum? id. N. D. 1, 8, 20: nec principium, nec finem habere, id. Sen. 21, 78: cujus criminis neque principium invenire, neque evolvere exitum possum, id. Cael. 23, 56: hic fons, hoc principium est movendi, id. Rep. 6, 25, 27: bellorum atque imperiorum, id. Balb. 3, 9: principium pontis, Tac. A. 1, 69: principio lucis, at daybreak, Amm. 25, 5, 1: in principiis dicendi, at the commencement of a speech, Cic. de Or. 1, 26, 121; so of a declaration in a lawsuit, Juv. 6, 245: suave quoddam principium dicendi, Amm. 30, 4, 19: principia ducere ab aliquo, to derive, deduce: omnium rerum magnarum principia a dis immortalibus ducuntur, id. Vatin. 6, 14: principium urbis, id. Off. 1, 17, 54: scribendi recte sapere est et principium et fons, Hor. A. P. 309: omne principium huc refer, id. C. 3, 6, 6: a Jove principium, Verg. E. 3, 60: anni, Liv. 1, 4: a sanguine Teucri Ducere principium, Ov. M. 13, 705: capessere, to begin, Tac. A. 15, 49.—Adverb.: principio, a principio, in principio, at or in the beginning, at first: principio ... postea, etc., Cic. Div. 2, 35, 75: principio generi animantium omni est a naturā tributum, ut se tueatur, id. Off. 1, 4, 11; id. Tusc. 2, 22, 53; id. Fin. 1, 6, 17; Ter. Eun. 5, 8, 39; id. And. 3, 3, 38; Verg. A. 6, 214; Cic. Off. 3, 5, 21; so, a principio: ac vellem a principio te audissem, etc., id. Att. 7, 1, 2: dixeram a principio, de re publicā ut sileremus, id. Brut. 42, 157: in principio, id. de Or. 1, 48, 210: principio ut, as soon as, Plaut. Merc. prol. 40; v. Ritschl ad h. l.— Rarely of the boundaries of a country or people: adusque principia Carmanorum, Amm. 23, 6, 74.—
in particular
beginnings; foundations; principles
Plur., beginnings, foundations, principles, elements (class.): bene provisa et diligenter explorata principia ponantur, Cic. Leg. 1, 13, 37: juris, id. ib. 1, 6, 18: naturae, id. Off. 3, 12, 52; for which: principia naturalia, id. Fin. 3, 5, 17; cf. id. ib. 2, 11, 35: principia rerum, ex quibus omnia constant, first principles, elements, id. Ac. 2, 36, 117.— Prov.: obsta principiis (cf. the French: ce n'est que le premier pas qui coute), Ov. R. Am. 91.—
That makes a beginning; that votes first
That makes a beginning, that votes first: tribus principium fuit, pro tribu Q. Fabius primus scivit, Lex Thoria, Rudorff. p. 142; Lex Appar. ap. Haubold, Moment. Leg. p. 85; Plebissc. ap. Front. Aquaed. 129: Faucia curia fuit principium, was the first to vote, Liv. 9, 38 fin.
a beginner; founder; Æneas and poetic
In gen., a beginner, originator, founder, ancestor (poet.): Graecia principium moris fuit, Ov. F. 2, 37: mihi Belus avorum Principium, ancestor, progenitor, Sil. 15, 748.—Here, too, prob. belongs PRINCIPIA SACRA, Æneas and his successors in Lavinium, ancestors whom the Latins and Romans honored as deities, Inscr. Orell. 2276.—
In milit. lang.: princĭpĭa, ōrum, n.
In milit. lang.: princĭpĭa, ōrum, n.
The foremost ranks; the front line; the front
The foremost ranks, the front line of soldiers, the front or van of an army: post principia, behind the front, Liv. 2, 65; cf.: hic ero post principia, inde omnibus signum dabo, Ter. Eun. 4, 7, 11: post principia paulatim recedunt, Sisenn. ap. Non. 135, 31: deinde ipse paulatim procedere; Marium post principia habere, Sall. J. 50, 2: traversis principiis, in planum deducit, id. ib. 49, 6: equites post principia collocat, Liv. 3, 22; Tac. H. 2, 43. —
The staff-officers; members of the council of war
The staff-officers, members of the council of war (post-class.): mittere principia, Front. Strat. 2, 5, 30: a principiis salutari, Treb. Pol. Trig. Tyr. 10: advocatis legionum principiis et turmarum, Amm. 25, 5, 1; Cod. 12, 47, 1.—
A large open space in a camp; in which were the tents of the general; lieutenants
A large open space in a camp, in which were the tents of the general, lieutenants, and tribunes, together with the standards, and where speeches were made and councils held; the general's quarters: jura reddere in principiis, Liv. 28, 24: in principiis ac praetorio in unum sermones confundi, id. 7, 12: castrorum, Just. 11, 6, 6: in castris, Varr. R. R. 3, 4, 1: in principiis statuit tabernaculum, eoque omnes cotidie convenire (jussit), ut ibi de summis rebus consilia caperentur, Nep. Eum. 7, 2; Suet. Oth. 1; 6; Flor. 3, 10, 12: primores centurionum et paucos militum in principia vocat, Tac. H. 3, 13; 1, 48; Dig. 49, 16, 12; cf. Front. Strat. 4, 1, 16.—
Precedence; preference; the first place
Precedence, preference, the first place: principium ergo, columenque omnium rerum preti margaritae tenent, Plin. 9, 35, 54, § 106. —
selections; selected passages
Plur., selections, selected passages: principiorum libri circumferuntur, quia existimatur pars aliqua etiam sine ceteris esse perfecta, Plin. Ep. 2, 5, 12.—
mastery; dominion
In partic., mastery, dominion (post-class.): ἀρχή, magisterium, magistratus, praesidatus, principium, Gloss. Philox.: in Graeco principii vocabulum, quod est ἀρχή, non tantum ordinativum, sed et potestativum capit principatum, Tert. adv. Hermog. 19.