P / prōdĭtĭo
noun #3085

prōdĭtĭo

gen. prōdĭtōnis · gender feminine · decl. 3rd
A discovering; betraying; a discovery; betrayal
A discovering, betraying; a discovery, betrayal, treason, treachery (class.): multorum in nos perfidiam, insidias, proditionem notabis, Cic. Fam. 5, 12, 4: amicitiarum proditiones, id. Ac. 2, 9, 27: arcanorum, Plin. 7, 45, 46, § 150: id nefas proditione discussum est, Flor. 3, 18, 9: timor est proditio cogitationis auxiliorum, Vulg. Sap. 17, 11. —
A putting off; deferring; the right of deferring
A putting off, deferring; the right of deferring (ante-class.), Cato ap. Fest. s. v. prodidisse, p. 242 Müll.