P / prōnuntĭātor
noun

prōnuntĭātor

gen. prōnuntĭātōris · gender masculine · decl. 3rd
One who delivers any thing; a reciter
One who delivers any thing, a reciter: meae orationi M. Caesar actor contigit et pronuntiator, Front. Ep. ad M. Caes. 1, 6 Mai.—
a relater
In gen., a relater, narrator: Thucydides rerum gestarum pronuntiator sincerus et grandis etiam fuit, Cic. Brut. 83, 287.