P / prŏpĭtĭātor
noun

prŏpĭtĭātor

gen. prŏpĭtĭātōris · gender masculine · decl. 3rd
a propitiator
a propitiator (eccl. Lat.): habentes propitiatorem dominum nostrum Jesum Christum, Hier. Ep. 21, n. 2; Ambros. in Luc. prol. 7.