P / prōpŏsĭtĭo
noun

prōpŏsĭtĭo

gen. prōpŏsĭtōnis · gender feminine · decl. 3rd
A setting forth; proposing; a representation
A setting forth or proposing, a representation.
(Mental; class.) Vitae, Cic. Tusc. 3, 18, 39: rerum magnarum cum animi amplā…
(Mental; class.) Vitae, Cic. Tusc. 3, 18, 39: rerum magnarum cum animi amplā quādam propositione cogitatio, Cic. Inv. 2, 54, 163.—
(In words.) Sunt quaedam tam breves causae, ut propositionem potius habeant…
(In words.) Sunt quaedam tam breves causae, ut propositionem potius habeant quam narrationem, Quint. 4, 2, 4; cf. Dig. 2, 1, 7, § 2.—
A design; purpose; resolution
A design, purpose, resolution, determination: propositio animi, Dig. 50, 16, 225.—
the first proposition
In logic, the first proposition of a syllogism (class.): propositio est, per quem locus is breviter exponitur, ex quo vis omnis oportet emanet ratiocinationis, Cic. Inv. 1, 37, 67; 1, 34, 35; Auct. Her. 2, 18, 28.—
by extension
A principal subject; theme
A principal subject, theme (class.), Cic. de Or. 3, 53; Sen. Ben. 6, 7, 1; Quint. 5, 14, 1.—
a proposition
Still more generally, a proposition of any kind (post-Aug.), Quint. 7, 1, 47, § 9; Gell. 2, 7, 21.—
a statement; a case
In jurid. lang., a statement of a question of law; a case submitted for legal opinion, Dig. 16, 1, 19, § 1; 36, 4, 6.—
a setting forth for public view
Esp. in bibl. lang., a setting forth for public view: panes propositionis, Vulg. Exod. 25, 30; id. Marc. 2, 26 et saep.