P / prōpugnātĭo
noun

prōpugnātĭo

gen. prōpugnātōnis · gender feminine · decl. 3rd
A fighting for; defence of; ect
A fighting for, defence of a place (post-class.), Val. Max. 5, 1, 4 ect.
A defence; vindication; pro
A defence, vindication (class.): with the gen. or pro: propugnatio ac defensio dignitatis tuae, Cic. Fam. 1, 7, 2: propugnatio pro ornamentis tuis, id. ib. 5, 8, 1: ne mea propugnatio ei potissimum defuisse videatur, id. Sest. 2, 3.