P / prō-quĭrīto
verb transitive

prō-quĭrīto

2nd PP prō-quĭrītāre · 3rd PP prō-quĭrītātum · conj. 1st
to cry out; exclaim in public; to publish
perf., ātum, 1, v. a., to cry out or exclaim in public, to publish, proclaim (post-class.): epistulam saepe aperiens proquiritabat, App. Mag. p. 326, 8: lex proquiritata, Sid. Ep. 8, 6: hoc opusculum, Claud. Mam. Stat. Anim. praef. p. 33.