P / prospĕrĭtas
noun

prospĕrĭtas

gen. ātis · gender feminine · decl. 3rd
desirable condition; good fortune; success
desirable condition, good fortune, success, prosperity (rare but good prose): vitae, Cic. N. D. 3, 36, 86: honestarum rerum, id. Fragm. ap. Amm. 21, 16, 13: tantā prosperitate usus est valetudinis, ut, etc., such a desirable state of health, such full health, Nep. Att. 21, 1.—In plur.: improborum prosperitates secundaeque res, Cic. N. D. 3, 36, 88: ventorum, App. M. 11, p. 270, 21: summarum rerum, Amm. 17, 4, 6: currentes ex voto, id. 22, 8, 6; Vulg. 2 Macc. 14, 14.—
Joy; approbation
Joy, approbation: quod est prosperitatis indicium plenum, Amm. 15, 8, 15.