P / punctus
noun

punctus

gen. punctūs · gender masculine · decl. 4th
(form punctus, i, Isid. Orig. 3, 121), pungo.
A pricking; stinging; a prick; sting
A pricking, stinging; a prick, sting, puncture: oculis punctu erutis, Plin. 29, 6, 38, § 131; App. M. 7, p. 196, 11; Scrib. Comp. 206, 208, 209. —
A point
A point: mundi, Plin. 2, 68, 68, § 174; cf. Isid. Orig. 11, 1.