P / pūnītor
noun

pūnītor

gen. pūnītōris · gender masculine · decl. 3rd
A punisher
A punisher (post-class.): seditiosorum punitor acerrimus, Suet. Caes. 67; Val. Max. 6, 1, 8.—
An avenger
An avenger: fuit ultor injuriae, punitor doloris sui, Cic. Mil. 13, 35: Crassianae stragis, Val. Max. 3, 4, 5.