Q / quā^drĭ-partĭo
verb transitive

quā^drĭ-partĭo

2nd PP quā^drĭ-partīre · 3rd PP quā^drĭ-partītum · conj. 4th
to divide into four parts; verb. finit; divided into four parts
perf., ītum, 4, v. a., and quā^drĭ-pertĭor, īri, 4, v. dep. quattuor-partio, to divide into four parts (in the verb. finit. post-class.): quadripartitur exercitus, Dict. Cret. 1, 19.— Dep.: quadripartiretur, Not. Tir. p. 109.— Hence, quā^-drĭpartītus (quā^drĭpert-), a, um, P. a., divided into four parts, consisting of four parts, fourfold, quadripartite (class.): distributio accusationis, Cic. Verr. 2, 1, 12, § 33: commutationes temporum, fourfold, four, id. Tusc. 1, 28, 68: divisio, id. N. D. 3, 3, 6: oratio, Varr. L. L. 9, § 31 Müll.: distinctio, Plin. 15, 22, 24, § 88: ratio, Quint. 1, 5, 38; 3, 6, 87: exercitus, Tac. A. 13, 39: praesidia, id. H. 5, 20. — Adv.: quā^drĭ-partītō, in four divisions or parts, quadripartitely: bracchia locare, Col. 4, 26, 3.