Q / quernĕus
adjective

quernĕus

fem. quernea · neut. querneum
contr. from quercuneus, quercneus, from quercus
of oaks; oaken; oak-
of oaks, oaken, oak- (ante-class. and postAug.): frondem populneam, ulmeam, querneam caedito, Cato, R. R. 5, 8; Col. 6, 3, 7: frutices, id. 7, 6, 1: folia, id. 6, 3, 7: corona, Suet. Calig. 19 Oud. N. cr.