Q / quintus
adjective #486

quintus

fem. quinta · neut. quintum
(old form , Plaut. Trin. 2, 4, 123), , quinque
the fifth; Advv
the fifth: quarta invidia, quinta ambitio, Plaut. Pers. 4, 4, 8: locus, Cic. Inv. 1, 53, 102; 1, 55, 107: natura, id. Tusc. 1, 17, 41: quinta pars, quintessence, essence, Hor. C. 1, 13, 16: quinto mense, quinto die, Liv. 31, 7.— Advv.
for the fifth time
quintum, for the fifth time: declarati consules Q. Fabius Maximus quintum, Q. Fabius Flaccus quartum, Liv. 27, 6; 6, 42; Vell. 1, 14, 6. —
for the fifth time
quintō, for the fifth time: eodem anno lectisternium Romae, quinto post conditam Urbem, habitum est, Liv. 8, 25.