R / rĕdŭplĭcātĭo
noun

rĕdŭplĭcātĭo

gen. rĕdŭplĭcātōnis · gender feminine · decl. 3rd
re-duplico, rhet. t. t., = ἀναδίπλωσις,
repetition
repetition, Mart. Cap. 5, § 533; Boëth. Aristot. Anal. 1, 38.