R / rĕ-gusto
verb transitive

rĕ-gusto

2nd PP rĕ-gustāre · 3rd PP rĕ-gustāvi · 4th PP rĕ-gustātum · conj. 1st
to taste again; repeatedly
to taste again or repeatedly (very rare).
Lit.: bilem suam regustantes, Sen. Prov. 3, 13: regustatum digito terebrare salinum, i. e. licked out, Pers. 5, 138.—
figuratively
Trop.: illam (laudationem Lollii) legi, volo tamen regustare, i. e. to read again, Cic. Att. 13, 48, 2: crebro regusto litteras, id. ib. 13, 13, 3: ille Latinus ἀττικισμὸς ex intervallo regustandus, id. ib. 4, 17, 1.