R / rĕlātīvus
adjective

rĕlātīvus

fem. rĕlātīva · neut. rĕlātīvum
having reference; relation; referring
having reference or relation, referring, relative (post-class.), Arn. 7, p. 221: qualitas, Mart. Cap. 5, § 451: appellatio, Aug. Trin. 5, 16.— In gram.: pronomen, Prisc. p. 1063 sq. P.— Adv.: rĕlātīvē, relatively: vicinus et amicus relative dicuntur, Aug. Trin. 5, 71.