R / rĕlātus
noun

rĕlātus

gen. rĕlātūs · gender masculine · decl. 4th
An official report
An official report: abnuentibus consulibus eā de re relatum, Tac. A. 15, 22.—
a narration; recital
In gen., a narration, recital: carmina, quorum relatu, quem baritum vocant, accendunt animos, with the delivery of which, Tac. G. 3: virtutum, id. H. 1, 30: incredibilium relatu commendationem parare, Sen. Q. N. 7, 16, 1; Sedul. 1, 80; Symm. Ep. 5, 64.