R / rĕpenso
verb frequentative transitive

rĕpenso

2nd PP rĕpensāre · 3rd PP rĕpensāvi · 4th PP rĕpensātum · conj. 1st
rependo, II. B..
to weigh against
Lit., to weigh against: illud sacrosanctum caput Tribuni plebis percussoribus auro repensatum est, Flor. 8, 15, 6 (dub.).—
to make up for; counterbalance; recompense by extension
Transf., to make up for, counterbalance, recompense (post-Aug.): id incommodum uvarum multitudine, Col. 3, 2, 15: merita meritis, injurias injuriis, Sen. Ira, 2, 32, 1: bona malis, Vell. 2, 12, 5: voluptatem damno, id. 2, 21, 4: ea quae legunt, et non intellegunt, Deo repensante patientur, Lact. 7, 1 fin.