R / rĕpŭdĭātĭo
noun

rĕpŭdĭātĭo

gen. rĕpŭdĭātōnis · gender feminine · decl. 3rd
a rejection; refusal; disdaining absol
a rejection, refusal, disdaining (rare, but good prose): supplicum, Cic. Mur. 4, 9: fideicommissi, Cod. Just. 6, 42, 26.— Absol.: mihi simulatio pro repudiatione fuerit, Cic. Att. 12, 51, 2.