R / rēscissĭo
noun

rēscissĭo

gen. rēscissōnis · gender feminine · decl. 3rd
[rescindo, II.)
a making void; annulling; rescinding
a making void, annulling, rescinding, rescission (in jurid. and eccl. Lat.).
Lit.: prioris decreti, Dig. 50, 9, 5: emptionis, ib. 43, 24, 11 fin.: emancipationis, ib. 37, 4, 3.—
figuratively
Trop.: mortis, Tert. Res. Carn. 57, 5; cf. id. adv. Marc. 2, 7.