R / rē^tractātĭo
noun

rē^tractātĭo

gen. rē^tractātōnis · gender feminine · decl. 3rd
A taking in hand again; a retouching; revision; correction;
A taking in hand again; a retouching, revision, correction; so only Retractationes, the title of a work of Augustine.—
Reconsideration; remembrance
Reconsideration, remembrance: eorum qui fuerunt retractatio non sine acerbitate quādam juvat, Sen. Ep. 63, 6.—
Hesitation; refusal; sine
Hesitation, refusal (only in connection with sine): sine ullā retractatione, Cic. Phil. 14, 14, 38; id. Att. 13, 25 (with dubitatio); id. Tusc. 5, 29, 82; Liv. 6, 28: absque retractatione morietur, surely, certainly, Vulg. 1 Reg. 14, 39.