R / rĕvēlātĭo
noun

rĕvēlātĭo

gen. rĕvēlātōnis · gender feminine · decl. 3rd
an uncovering; laying bare
an uncovering, laying bare (eccl. Lat.).
Lit.: pudendorum, Arn. 5, 182. —
figuratively
Trop.: imaginariae revelationes, Aug. Conf. 9, 10: filii sui, a revelation, Tert. adv. Marc. 5, 4; Vulg. 1 Cor. 1, 7. — Esp., the Revelation of St. John, Lact. Inst. Epit. 42, 8.