R / rīvŭlus
noun

rīvŭlus

gen. rīvŭli · gender masculine · decl. 2nd
a small brook; a rill; rivulet
a small brook, a rill, rivulet.
Lit.: Almonis, Prud. στεφ. 10, 160; Vulg. Job, 20, 17: aquarum, id. Cant. 5, 12.—
figuratively
Trop. (only in Cic., who, on the other hand, uses rivus in the lit. sense): influxit non tenuis quidam e Graeciā rivulus in hanc urbem, sed abundantissimus amnis illarum disciplinarum et artium, Cic. Rep. 2, 19, 34: rivulos consectari, fontes rerum non videre, id. de Or. 2, 27, 117; so (opp. fontes) id. Ac. 1, 2, 8; id. Cael. 8, 19 (but the correct read. is ramuli, Cels. 7, 4, 1).