R / rūmĭto
verb frequentative intransitive hapax

rūmĭto

2nd PP rūmĭtāre · conj. 1st
to spread reports; to rumor
v. freq. n. [rumo, rumor], to spread reports, to rumor: rumitant, rumigerantur. Naevius: simul alius aliunde rumitant inter sese, Fest. p. 270 Müll.