R / rūmuscŭlus
noun

rūmuscŭlus

gen. rūmuscŭli · gender masculine · decl. 2nd
idle talk; common gossip
idle talk, common gossip (perh. only in the two foll. passages): qui imperitorum hominum rumusculos aucupati, Cic. Clu. 38, 105: L. Cassio omnes rumusculos populari ratione aucupante, id. Leg. 3, 16, 35.