S / sanctĭfĭcĭum
noun

sanctĭfĭcĭum

gen. sanctĭfĭcii · gender neuter · decl. 2nd
sanctification;; a sanctuary
sanctification; meton., a sanctuary (eccl. Lat.), Tert. Res. Carn. 47 (from Paul. ad Rom. 6, 19); Vulg. Psa. 77, 69.