S / sellŭlārĭus
adjective

sellŭlārĭus

fem. sellŭlāria · neut. sellŭlārium
belonging to a chair; sedentary occupations; trades
of or belonging to a chair: quaestus, sedentary occupations or trades, Gell. 3, 1, 10; so, artes, App. Flor. p. 346, 34: artifex, a mechanic, id. ib. p. 351, 21.—As subst.: sel-lŭlārĭus, ii, m., a mechanic: de plebeiā faece sellulariorum, Cic. ap. Aug. adv. Pelag. 2, 37; cf.: opificum vulgus et sellularii, minime militiae idoneum genus, Liv. 8, 20.