S / sēmĭnātor
noun

sēmĭnātor

gen. sēmĭnātōris · gender masculine · decl. 3rd
an originator; producer
an originator, producer, author (Ciceronian).
Lit.: seminator et sator et parens omnium rerum (mundus), Cic. N. D. 2, 34, 86.—
figuratively
Trop.: omnium malorum, Cic. N. D. 3, 26, 66: tamquam fallaciae seminatores, Lact. 5, 2, 17.