A / at-tingo
verb transitive #3038

at-tingo

2nd PP at-tingere · 3rd PP attĭgi · 4th PP attactum · conj. 3rd
(not ), , tango (ante-class. form
to touch; come in contact with;; ad poetic
v. infra; attinge = attingam, acc. to Paul. ex Fest. p. 26 Müll.; v. Müll. ad h. l.; concerning attigo, āre, v. fin.), to touch, come in contact with; constr. with the acc.; poet. with ad.
nor did there touch; set foot on poetic
In gen.: mento summam aquam, vet. poët. ap. Cic. Tusc. 1, 5, 10: vestem, Att. ap. Non. p. 75, 32: Egone Argivum imperium attingam, id. Trag. Rel. p. 166 Rib.: suaviter (omnia) attingunt, Lucr. 4, 623: nec enim ullum hoc frigidius flumen attigi, Cic. Leg. 2, 3, 6: prius quam aries murum attigisset, Caes. B. G. 2, 32: pedibus terram, Nep. Eum. 5, 5: quisquis (vas) attigerit, Vulg. Lev. 15, 23: nos nihil tuorum attigimus, id. Gen. 26, 29: (medicus) pulsum venarum attigit, Tac. A. 6, 50: se esse possessorem soli, quod primum Divus Augustus nascens attigisset, Suet. Aug. 5 (cf. Ov. Tr. 4, 3, 46: Tactaque nascenti corpus haberet humus, acc. to the practice of laying new-born children upon the ground; v. tollo).—Poet.: (Callisto) miles erat Phoebes, nec Maenalon attigit (nor did there touch, set foot on) ulla Gratior hac Triviae, Ov. M. 2, 415: usque ad caelum attingebat stans in terrā, Vulg. Sap. 18, 16.—
With partic. access. ideas.
With partic. access. ideas.
To touch; to strike;; to attack
To touch by striking, to strike; rarely in a hostile manner, to attack, assault: ne me attingas, Plaut. As. 2, 2, 106; ne attigas me, id. Truc. 2, 2, 21: ne attigas puerum istac caussā, id. Bacch. 3, 3, 41 (quoted by Non. p. 75, 33): Si tu illam attigeris secus quam dignumst liberam, Ter. Phorm. 2, 3, 91.—Of lightning: ICTV. FVLMINIS. ARBORES. ATTACTAE. ARDVERINT., Fragm. Fratr. Arval. Inscr. Orell. 961; cf. Fest. s. v. scribonianum, p. 333 Müll., and s. v. obstitum, p. 193: si Vestinus attingeretur, i. e. ei bellum indiceretur, Liv. 8, 29; so Suet. Ner. 38.—
to touch
In mal. part., aliquam, to touch: virginem, Ter. Hec. 1, 2, 61; Cat. 67, 20.—
To touch; to taste; crop
To touch in eating, to taste, crop: nulla neque amnem Libavit quadrupes, nec graminis attigit herbam, Verg. E. 5, 26.—
to come to; to approach; reach
Of local relations, to come to a place, to approach, reach, arrive at (class.; esp. freq. in the histt.): aedīs ne attigatis, Plaut. Most. 2, 2, 37: ut primum Asiam attigisti, Cic. ad Q. Fr. 1, 1, 8: cum primis navibus Britanniam attigit, Caes. B. G. 4, 23: Siciliam, Nep. Dion, 5, 3: Syriam ac legiones, Tac. A. 2, 55: saltuosos locos, id. ib. 4, 45: Urbem, id. Or. 7 fin.: In paucis diebus quam Capreus attigit etc., Suet. Tib. 60; id. Calig. 44; id. Vesp. 4 al.
to touch; lie near; border upon by extension
Transf., to touch, lie near, border upon, be contiguous to: Theseus ... Attigit injusti regis Gortynia tecta, Cat. 64, 75: Cappadociae regio, quae Ciliciam attingeret, Cic. Fam. 15, 4, 4; id. Pis. 16 fin.: (stomachus) utrāque ex parte tonsillas attingens, etc., id. N. D. 2, 54, 135: eorum fines Nervii attingebant, Caes. B. G. 2, 15: ITEM. COLLEGIA. QVAE. ATTINGVNT. EIDEM. FORO, Inscr. Orell. 3314: attingere parietem, Vulg. Ezech. 41, 6.—
figuratively
to touch; affect; reach
In gen., to touch, affect, reach: nec desiderium nos attigit, Lucr. 3, 922 (adficit, Lachm.): ante quam voluptas aut dolor attigerit, Cic. Fin. 3, 5, 16: nimirum me alia quoque causa delectat, quae te non attingit, id. Leg. 2, 1, 3: quo studio providit, ne qua me illius temporis invidia attingeret, id. Fam. 3, 10, 10: si qua de Pompeio nostro tuendo ... cura te attingit, id. Att. 9, 11, A: erant perpauci, quos ea infamia attingeret, Liv 27, 11, 6: cupidus attingere gaudia, to feel, Prop. 1, 19, 9: vox, sonus, attigit aures, Val. Fl. 2, 452; Claud. B. Get: 412; Manil. 1, 326.—
especially
To touch upon in; to mention slightly
To touch upon in speaking, etc., to mention slightly: paucis rem, Plaut. Truc. 4, 4, 11: summatim attingere, Lucr. 3, 261: ut meos quoque attingam, Cat. 39, 13: quod perquam breviter perstrinxi atque attigi, Cic. de Or. 2, 49, 201; id. Fam. 2, 4 fin.: si tantummodo summas attigero, Nep. Pelop. 1, 1: invitus ea, tamquam vulnera, attingo, sed nisi tacta tractataque sanari non possunt, Liv. 28, 27: ut seditionem attigit, Tac. A. 1, 35: familiae (Galbae) breviter attingam, Suet. Galb. 3 al.
To touch; to undertake; enter upon
To touch, i. e. to undertake, enter upon some course of action (esp. mental), to apply one's self to, be occupied with, engage in, to take in hand, manage: quae isti rhetores ne primoribus quidem labris attigissent, Cic. de Or. 1, 19, 87; cf. id. Cael. 12; id. Arch. 8: egomet, qui sero ac leviter Graecas litteras attigissem, id. de Or. 1, 18, 82: orationes, id. Or. 13, 41: poëticen, Nep. Att. 18, 5; so Suet. Aug. 85: liberales disciplinas omnes, id. Ner. 52: studia, id. Gram. 9: ut primum forum attigi, i. e. accessi, adii, applied myself to public affairs, Cic. Fam. 5, 8, 3: arma, Liv. 3, 19: militiam resque bellicas, Suet. Calig. 43: curam rei publicae, id. Tib. 13: ad Venerem seram, Ov. A. A. 2, 701.—
To arrive somewhere
(Acc. to I. B. 4.) To arrive somewhere: quod ab illo attigisset nuntius, Plaut. Bacch. 2, 2, 19 (cf. id. ib. 3, 5, 3: si a me tetigit nuntius).—
To come near to in quality; to be similar;; to belong to
(Acc. to I. B. 5.) To come near to in quality, to be similar; or to belong to, appertain to, to concern, relate to: quae nihil attingunt ad rem nec sunt usui, Plaut. Merc. 1, 1, 32: haec quemque attigit, id. ib. 1, 1, 20: attingit animi naturam corporis similitudo, Cic. Tusc. 4, 13, 30; id. Fam. 13, 7, 4; id. ad Q. Fr. 1, 1, 1: quae non magis legis nomen attingunt, quam si latrones aliqua sanxerint, id. Leg. 2, 5: Segestana, Centuripina civitas, quae cum officiis, fide, vetustate, tum etiam cognatione populi Romani nomen attingunt, Cic. Verr. 2, 5, 32: (labor) non attingit deum, id. N. D. 1, 9, 22: primus ille (locus), qui in veri cognitione consistit, maxime naturam attingit humanam, id. Off. 1, 6, 18; id. Tusc. 5, 33, 93; id. Fin. 5, 9.—*
if any misfortune had happened to her; attigas
Si quid eam humanitus attigisset (for the usu. euphemism, accidisset), if any misfortune had happened to her, App. Mag. p. 337.!*? Ne me attiga atque aufer manum, Turp. ap. Non. p. 75, 30 dub. (Rib. here reads attigas, Com. Rel. p. 98): custodite istunc, ne attigat, Pac., Trag. Rel. p. 105 Rib.