A / ătўpus
adjective greek

ătўpus

gen. ătўpum
= ἄτυπος, ον
that stammers in speaking; stammering
that stammers in speaking, stammering: balbus autem et atypus vitiosi magis quam morbosi sunt, Cael. Sabin. ap. Gell. 4, 2, 5; so Dig. 21, 1, 10.