S / signĭfĭco
verb #555

signĭfĭco

2nd PP signĭfĭcāre · 3rd PP signĭfĭcāvi · 4th PP signĭfĭcātum · conj. 1st
dep. collat. form signĭfĭcor, acc. to Gell. 18, 12, 10, without an example), v.…
dep. collat. form signĭfĭcor, acc. to Gell. 18, 12, 10, without an example), v. a. signum-facio.
to show by signs; to show; point out; express
In gen., to show by signs; to show, point out, express, publish, make known, indicate; to intimate, notify, signify, etc. (freq. and class.; syn.: monstro, declaro, indico).
With acc.: aliquid alicui, Plaut. Rud. 4, 1, 5: hoc mihi significasse et…
With acc.: aliquid alicui, Plaut. Rud. 4, 1, 5: hoc mihi significasse et annuisse visus est, Cic. Verr. 2, 3, 91, § 213: quae significari ac declarari volemus, id. de Or. 3, 13, 49: gratulationem, id. Att. 4, 1, 5: stultitiam, id. Agr. 2, 12, 30: deditionem, Caes. B. G. 7, 40: timorem fremitu et concursu, id. ib. 4, 14: vir, quem ne inimicus quidem satis in appellando significare poterat, Cic. Font. 17, 39 (13, 29): aliquid per gestum, Ov. Tr. 5, 10, 36 et saep.— With two acc. (rare): ut eorum ornatus in his regem neminem significaret, Nep. Ages. 8, 2; id. Them. 2, 7.—
object clause
With object clause: hoc tibi non significandum solum, sed etiam declarandum arbitror, nihil mihi esse potuisse tuis litteris gratius, Cic. Fam. 5, 13, 2; cf. id. Mil. 2, 4: provocationem a regibus fuisse significant nostri augurales, id. Rep. 2, 31, 54: se esse admodum delectatos, id. ib. 3, 30, 42: omnes voce significare coeperunt, sese, etc., Caes. B. G. 2, 13; 4, 3; cf.: hoc significant, sese ad statuas tuas pecuniam contulisse, Cic. Verr. 2, 2, 60, § 148.—
rel; interrog.-clause
With rel. or interrog.-clause: neque unde, nec quo die datae essent (litterae), aut quo tempore te exspectarem, significabant, Cic. Fam. 2, 19, 1: nutu significat, quid velit, Ov. M. 3, 643: (anseres et canes) aluntur in Capitolio, ut significent, si fures venerint, etc., Cic. Rosc. Am. 20, 56: significare coeperunt, ut dimitterentur, Caes. B. C. 1, 86.—
de absol
With de: significare de fugā Romanis coeperunt, Caes. B. G. 7, 26: est aliquid de virtute significatum tuā, Cic. Planc. 21, 52.—(ε) Absol.: diversae state ... Neve inter vos significetis, Plaut. Truc. 4, 3, 14: significare inter sese coeperunt, Cic. de Or. 1, 26, 122: ut quam maxime significem, id. Tusc. 2, 20, 46: ut fumo atque ignibus significabatur, Caes. B. G. 2, 7 fin.: ubi major atque illustrior incidit res, clamore per agros regionesque significant, id. ib. 7, 3.—
in particular
To betoken; prognosticate; foreshow
To betoken, prognosticate, foreshow, portend, mean (syn. praedico): futura posse a quibusdam significari, Cic. Div. 1, 1, 2: quid haec tanta celeritas festinatioque significat? id. Rosc. Am. 34, 97: quid sibi significent, trepidantia consulit exta, Ov. M. 15, 576; cf.: quid mihi significant ergo mea visa? id. ib. 9, 495: significet placidos nuntia fibra deos, Tib. 2, 1, 25: quae fato manent, quamvis significata, non vitantur, Tac. H. 1, 18.—
To betoken absol
To betoken a change of weather (post-Aug.): ventus Africus tempestatem significat, etc., Col. 11, 2, 4 sq.: serenos dies (luna), Plin. 18, 35, 79, § 348: imbrem (occasus Librae), id. ib. 26, 66, § 246.—Absol.: terreni ignes proxime significant, Plin. 18, 35, 84, § 357.—
To call; name
To call, name: quod Antoninum filium suum ipse significari voluit, Capitol. Gord. 16.—
To mean; import; signify; by extension
To mean, import, signify; of words: carere hoc significat, egere eo, quod habere velis, etc., Cic. Tusc. 1, 36, 88: multa verba aliud nunc ostendunt, aliud ante significabant, ut hostis, Varr. L. L. 5, § 3 Müll.; 9, § 85 ib.: videtis hoc uno verbo unde significare res duas, et ex quo et a quo loco, Cic. Caecin. 30, 88.—Of a fable: haec significat fabula dominum videre plurimum, Phaedr. 2, 8, 27; 4, 10, 16.— Hence, signĭfĭcans, antis, P. a., in rhet. lang., of speech, full of meaning, expressive, significant; graphic, distinct, clear: locorum dilucida et significans descriptio, Quint. 9, 2, 44: verba, id. 11, 1, 2; cf. id. 4, 2, 36; 4, 2, 8, prooem. § 31: demonstratio, Plin. 8, 40, 61, § 147.—Transf., of orators: Atticos esse lucidos et significantes, Quint. 12, 10, 21.—Comp.: quo nihil inveniri possit significantius, Quint. 8, 2, 9; 8, 6, 6.— Sup.: significantissimum vocabulum, Gell. 1, 15, 17.—Adv.: signĭfĭcanter, clearly, distinctly, expressly, significantly, graphically: breviter ac significanter ordinem rei protulisse, Quint. 11, 1, 53: rem indicare (with proprie), id. 12, 10, 52: dicere (with ornate), id. 1, 7, 32.—Comp.: apertius, significantius dignitatem alicujus defendere, Cic. Fam. 3, 12, 3: narrare, Quint. 10, 1, 49: disponere, id. 3, 6, 65: appellare aliquid (with consignatius), Gell. 1, 25, 8: dicere (with probabilius), id. 17, 2, 11.— Sup., Pseudo Quint. Decl. 247.