S / signo
verb transitive

signo

2nd PP signāre · 3rd PP signāvi · 4th PP signātum · conj. 1st
to set a mark upon; to mark; mark out
to set a mark upon, to mark, mark out, designate (syn.: noto, designo).
poetic
In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose): discrimen non facit neque signat linea alba, Lucil. ap. Non. 405, 17: signata sanguine pluma est, Ov. M. 6, 670: ne signare quidem aut partiri limite campum Fas erat, Verg. G. 1, 126: humum limite mensor, Ov. M. 1, 136; id. Am. 3, 8, 42: moenia aratro, id. F. 4, 819: pede certo humum, to print, press, Hor. A. P. 159; cf.: vestigia summo pulvere, to mark, imprint, Verg. G. 3, 171: auratā cyclade humum, Prop. 4 (5), 7, 40. haec nostro signabitur area curru, Ov. A. A. 1, 39: locum, ubi ea (cistella) excidit, Plaut. Cist. 4, 2, 28: caeli regionem in cortice signant, mark, cut, Verg. G. 2, 269: nomina saxo, Ov. M. 8, 539: rem stilo, Vell. 1, 16, 1: rem carmine, Verg. A. 3, 287; for which: carmine saxum, Ov. M. 2, 326: cubitum longis litteris, Plaut. Rud. 5, 2, 7: ceram figuris, to imprint, Ov. M. 15, 169: cruor signaverat herbam, had stained, id. ib. 10, 210; cf. id. ib. 12, 125: signatum sanguine pectus, id. A. A. 2, 384: dubiā lanugine malas, id. M. 13, 754: signata in stirpe cicatrix, Verg. G. 2, 379: manibus Procne pectus signata cruentis, id. ib. 4, 15: vocis infinitios sonos paucis notis, Cic. Rep. 3, 2, 3: visum objectum imprimet et quasi signabit in animo suam speciem, id. Fat. 19, 43.—
in particular
To mark with a seal; to seal; seal up; affix a seal to absol
To mark with a seal; to seal, seal up, affix a seal to a thing (usually obsignare): accepi a te signatum libellum, Cic. Att. 11, 1, 1: volumina, Hor. Ep. 1, 13, 2: locellum tibi signatum remisi, Caes. ap. Charis. p. 60 P.: epistula, Nep. Pel. 3, 2: arcanas tabellas, Ov. Am. 2, 15, 15: signatis quicquam mandare tabellis, Tib. 4, 7, 7: lagenam (anulus), Mart. 9, 88, 7: testamentum, Plin. Ep. 2, 20, 8 sq.; cf. Mart. 5, 39, 2: nec nisi signata venumdabatur (terra), Plin. 35, 4, 14, § 33.—Absol., Mart. 10, 70, 7; Quint. 5, 7, 32; Suet. Ner. 17.—
To mark with a stamp;
To mark with a stamp; hence,
to stamp; to coin
Of money, to stamp, to coin: aes argentum aurumve publice signanto, Cic. Leg. 3, 3, 6; cf.: qui primus ex auro denarium signavit ... Servius rex primus signavit aes ... Signatum est nota pecudum, unde et pecunia appellata ... Argentum signatum est anno, etc., Plin. 33, 3, 13, § 44: argentum signatum, Cic. Verr. 2, 5, 25, § 63; Quint. 5, 10, 62; 5, 14, 26: pecunia signata Illyriorum signo, Liv. 44, 27, 9: denarius signatus Victoriā, Plin. 33, 3, 13, § 46: sed cur navalis in aere Altera signata est, Ov. F. 1, 230: milia talentūm argenti non signati formā, sed rudi pondere, Curt. 5, 2, 11.— Hence,
poetic
Poet.: signatum memori pectore nomen habe, imprinted, impressed, Ov. H. 13, 66: (filia) quae patriā signatur imagine vultus, i. e. closely resembles her father, Mart. 6, 27, 3.—
To stamp; to license; official authority
To stamp, i. e. to license, invest with official authority (late Lat.): quidam per ampla spatia urbis ... equos velut publicos signatis, quod dicitur, calceis agitant, Amm. 14, 6, 16.—
to distinguish; adorn; decorate poetic
Pregn., to distinguish, adorn, decorate (poet.): pater ipse suo superūm jam signat honore, Verg. A. 6, 781 Heyne: caelum corona, Claud. Nupt. Hon. et Mar. 273.—
to point out; signify; indicate figuratively
Trop., to point out, signify, indicate, designate, express (rare; more usually significo, designo; in Cic. only Or. 19, 64, where dignata is given by Non. 281, 10; v. Meyer ad loc.): translatio plerumque signandis rebus ac sub oculos subiciendis reperta est, Quint. 8, 6, 19: quotiens suis verbis signare nostra voluerunt (Graeci), id. 2, 14, 1; cf.: appellatione signare, id. 4, 1, 2: utrius differentiam, id. 6, 2, 20; cf. id. 9, 1, 4; 12, 10, 16: nomen (Caieta) ossa signat, Verg. A. 7, 4: fama signata loco est, Ov. M. 14, 433: miratrixque sui signavit nomine terras, designated, Luc. 4, 655; cf.: (Earinus) Nomine qui signat tempora verna suo, Mart. 9, 17, 4: Turnus ut videt ... So signari oculis, singled out, looked to, Verg. A. 12, 3: signare responsum, to give a definite or distinct answer, Sen. Ben. 7, 16, 1.—With rel.-clause: memoria signat in quā regione quali adjutore legatoque fratre meo usus sit, Vell. 2, 115.—
To distinguish; recognize
To distinguish, recognize: primi clipeos mentitaque tela Adgnoscunt, atque ora sono discordia signant, Verg. A. 2, 423; cf.: sonis homines dignoscere, Quint. 11, 3, 31: animo signa quodcumque in corpore mendum est, Ov. R. Am. 417.—
To seal; settle; establish poetic
To seal, settle, establish, confirm, prescribe (mostly poet.): signanda sunt jura, Prop. 3 (4), 20, 15. signata jura, Luc. 3, 302: jura Suevis, Claud. ap. Eutr. 1, 380; cf.: precati deos ut velint ea (vota) semper solvi semperque signari, Plin. Ep. 10, 35 (44).—
To close; end
To close, end: qui prima novo signat quinquennia lustro, Mart. 4, 45, 3.—Hence,
expressly; clearly; distinctly
signan-ter, adv. (acc. to II. A.), expressly, clearly, distinctly (late Lat. for the class. significanter): signanter et breviter omnia indicare, Aus. Grat. Act. 4: signanter et proprie dixerat, Hier. adv. Jovin. 1, 13 fin.
signātus, a, um, P. a.
signātus, a, um, P. a.
Shut up; guarded; preserved
(Acc. to I. B. 1. sealed; hence) Shut up, guarded, preserved (mostly ante- and post-class.): signata sacra, Varr. ap. Non. 397, 32: limina. Prop. 4 (5), 1, 145. Chrysidem negat signatam reddere, i. e. unharmed, intact, pure, Lucil. ap. Non. 171, 6; cf.: assume de viduis fide pulchram, aetate signatam, Tert. Exhort. 12.—
Plain; clear; manifest
(Acc. to II. A.) Plain, clear, manifest (post-class. for significans): quid expressius atque signatius in hanc causam? Tert. Res. Carn. 13.—Adv.: signātē, clearly, distinctly (post-class.): qui (veteres) proprie atque signate locuti sunt, Gell. 2, 6, 6; Macr. S. 6, 7.—Comp.: signatius explicare aliquid, Amm. 23, 6, 1.