S / silvĭcŏla
noun

silvĭcŏla

gen. silvĭcŏlae · gender common · decl. 1st
(), , silvacolo
inhabiting woods; sylvan poetic
inhabiting woods, sylvan (poet.): silvicolae homones, Naev. B. Pun. 2, 17: viri, Prop. 3, 13 (4, 12), 34: Faunus, Verg. A. 10, 551: Pales, Ov. F. 4, 746.