noun

audentĭa

gen. audentiae · gender feminine · decl. 1st

boldness; courage; spirit

boldness, courage, spirit, in a good sense (only postAug. and rare; syn.: audacia, animus).

••

Lit.: audacia et audentia hoc diversa sunt, quod audacia temeritatis est, audentia fortitudinis, Non. p. 431, 6: ut quisque audentiae habuisset, Tac. A. 15, 53: nec defuit audentia Druso Germanico: sed obstitit Oceanus, id. G. 34: usurpatum raro et privatā cujusque audentiā, id. ib. 31.—

freedom in the use of words; license figuratively •

Trop., freedom in the use of words, license: si datur Homero et mollia vocabula et Graeca ad levitatem versus contrahere, extendere, inflectere, cur tibi similis audentia non detur? Plin. Ep. 8, 4, 4.

Perseus ID: n4449 Key: audentia