S / Sīthŏnĭi
noun

Sīthŏnĭi

gen. ōrum · gender masculine · decl. 2nd
= Σιθόνιοι
a Thracian people;; the Thracians poetic
a Thracian people; hence, poet., in gen., the Thracians, Plin. 4, 11, 18, § 41; Hor. C. 1, 18. 9.—Hence,
Sithonian; Thracian
Sīthŏnĭus, a, um, adj., Sithonian, Thracian: agri, Ov. M. 13, 571: nives, Verg. E. 10, 66; Hor. C. 3, 26, 10: Aquilo, Ov. H. 11, 13: nurus, id. M. 6, 588: rex, id. P. 4, 7, 25.—
Sithonian; Thracian
Sīthon, ŏnis, adj., Sithonian, Thracian: Sithones et Scythici triumphi, Ov. F. 3, 719.—
adj. f; Sithonian; Thracian
Sī-thŏnis, ĭdis, adj. f., Sithonian, Thracian: unda, Ov. H. 2, 6.—Subst., a Thracian woman, Ov. R. Am. 605.