S / sorbillo
verb

sorbillo

2nd PP sorbillāre · conj. 1st
to sip
v. dim. a. [id.], to sip (ante- and post-class.).
Lit.: cyathos, Ter. Ad. 4, 2, 52: vinum dulciter, App. M. 2, p. 121, 36.—*
by extension
Transf.: sorbillantibus saviis, App. M. 3, p. 135, 35.