S / spectātĭo
noun

spectātĭo

gen. spectātōnis · gender feminine · decl. 3rd
a looking; beholding; contemplation
a looking, beholding, contemplation of a thing, a sight, view (rare but class.).
In gen., absol.: homo ad artificem suum (deum) spectat: quam spectationem…
In gen., absol.: homo ad artificem suum (deum) spectat: quam spectationem Trismegistus θεωρίαν rectissime nominavit, Lact. 7, 9 med.: apparatūs spectatio, Cic. Fam. 7, 1, 2: animum levare spectatione, id. Att. 13, 44, 2.—Plur.: quae scenicis moribus ad spectationes populo comparantur, Vitr. 10 praef.—*
an examining; proving; testing
In partic., an examining, proving, testing of money: pecuniae, Cic. Verr. 2, 3, 78, § 181.—*
respect; regard; consideration figuratively
Trop., respect, regard, consideration: Macedonicum bellum nomine amplius quam spectatione gentis fuit, Flor. 2, 7, 3.