S / stŏmăchus
noun greek #1340

stŏmăchus

gen. stŏmăchi · gender masculine · decl. 2nd
= στόμαχος.
The gullet; the alimentary canal
The gullet, the alimentary canal, œsophagus: linguam ad radices ejus (oris) haerens excipit stomachus, Cic. N. D. 2, 54, 135; Cels. 4, 1, § 6; 5, 26, n. 2, § 15.—
the stomach by extension
Transf., the stomach (freq. and class.): eas cum stomachi calore concoxerit, Cic. N. D. 2, 49; Cels. 4, 5; Plin. 23, 1, 26, § 53: summum gulae fauces vocantur, extremum stomachus, id. 11, 37, 68, § 179: tendit (gula) ad stomachum, id. 11, 37, 66, § 176; Lucr. 4, 632; Hor. S. 2, 2, 18: stomachum fovere, Cels. 4, 5: movere, Plin. 13, 23, 44, § 127: comprimere, Cels. 4, 5 fin.: stomacho laborare, id. 1, 8: aestuans, id. 1, 3: aeger, Hor. S. 2, 2, 43: dissolutus, Plin. 23, 1, 26, § 53: fortiores stomachi, id. 32, 7, 26, § 80: marcens, Suet. Calig. 58: corpora, quae stomacho praebent incendia nostro, Lucr. 4, 872: qualia lassum Pervellunt stomachum, Hor. S. 2, 8, 9; Juv. 6, 100.—
figuratively
Taste; liking
Taste, liking (class.): ludi non tui stomachi, Cic. Fam. 7, 1, 2: nosti stomachi mei fastidium, id. ib. 2, 16, 2: stomacho esse languenti, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 13, 2: in hoc agello stomachum multa sollicitant, vicinitas urbis, opportunitas viae, modus ruris, Plin. Ep. 1, 24, 3.—
good digestion;; peace; rest
Bonus stomachus, good digestion; hence, peace, rest, quiet, good-humor: bono sane stomacho contenti, Quint. 2, 3, 3; cf. id. 6, 3, 93: adversus quos difficile cottidie habere bonum stomachum, Mart. 12, praef.—
Distaste; dislike; displeasure
Distaste, dislike to any thing; hence, displeasure, irritation, vexation, chagrin concerning any thing (freq., esp. in Cic.): locus ille animi nostri, stomachus ubi habitat, Cic. Att. 4, 16, 10; cf. id. ib. 15, 15, 2: consuetudo diurna callum jam obduxit stomacho meo, id. Fam. 9, 2, 3: bile et stomacho aliquid fingere, Suet. Tib. 59 fin.: clamore ac stomacho non queo labori suppeditare, Plaut. As. 2, 4, 17: homo exarsit iracundiā ac stomacho, Cic. Verr. 2, 2, 20, § 48: epistula plena stomachi et querelarum, id. Q. Fr. 3, 8, 1: ne in me stomachum erumpant, cum sint tibi irati, id. Att. 16, 3, 1: in stomacho ridere, id. Fam. 2, 16, 7: risum magis quam stomachum movere, id. Att. 6, 3, 7: stomachum movere alicui, id. Mur. 13, 28; for which: stomachum facere alicui, id. Att. 5, 11, 2; id. Fam. 1, 9, 10: quae tum mihi majori stomacho, quam ipsi Quinto, fuerunt, id. Att. 5, 1, 4; id. Q. Fr. 3, 5, 2: intelleges eam (fortitudinem) stomacho non egere, id. Tusc. 4, 24, 53: summo cum labore, stomacho miseriāque erudiit, id. Rosc. Com. 11, 31: nec gravem Pelidae stomachum cedere nescii Conamur (scribere), Hor. C. 1, 6, 6.—In jest, for the contrary affection: Cicero reddens rationem, cur illa C. Caesaris tempora tam patienter toleraret, Haec aut animo Catonis ferenda sunt, aut Ciceronis stomacho, i. e. with his patience, endurance, Cic. Fragm. ap. Quint. 6, 3, 102.