S / strătēgus
noun greek

strătēgus

gen. strătēgi · gender masculine · decl. 2nd
= στρατηγός. *
a military leader; general; commander
Lit., a military leader, general, commander: nec strategus, nec tyrannus quisquam, Plaut. Curc. 2, 3, 6.—*
the presider; president by extension
Transf., the presider, president at a banquet: strategum te facio huic convivio, Plaut. Stich. 5, 4, 20; 5, 4, 23.