S / sŭbactĭo
noun

sŭbactĭo

gen. sŭbactōnis · gender feminine · decl. 3rd
a working through; working up; preparing
Lit., a working through, working up, preparing (rare): harena fluviatica bacillorum subactionibus in tectorio recipit soliditatem, Vitr. 2, 4 fin.: subactiones ciborum, Arn. 3, 107.—*
preparation; discipline figuratively
Trop., preparation, discipline: subacto mihi ingenio opus est ... subactio autem est usus, auditio, lectio, litterae, Cic. de Or. 2, 30, 131.