S / sŭbĭces
noun

sŭbĭces

gen. sŭbĭcum · gender feminine
underlayers; supports
underlayers, supports: Ennius in tragoediā, quae Achilles inscribitur, pro aëre alto ponit, qui caelo subjectus est, in his versibus: per ego deum sublimas subices umidas, Unde oritur imber, sonitu saevo et strepitu, Gell. 4, 17, 14; cf. Fest. p. 305 Müll., and Non. 168, 33 (Trag. v. 5 Vahl.).