S / subjăcentia
noun

subjăcentia

gen. subjăcentiae · gender feminine · decl. 1st
the being a subject
the being a subject (philos. t. t., = τὸ ὑποκεῖσθαι): omni qualitate remotā ipsum subjacentiae solius punctum contuetur, absolute objectiveness, Rufin. Orig. Princ. 4, 1.