S / sub-lĭgo
verb transitive

sub-lĭgo

2nd PP sub-lĭgāre · 3rd PP sub-lĭgāvi · 4th PP sub-lĭgātum · conj. 1st
to bind; tie below; to bind on poetic
to bind or tie below, to bind on (mostly poet.; not in Cic.; syn. subnecto): vites, Cato, R. R. 33, 4; Plin. 17, 22, 35, § 197: lateri atque umeris ensem, Verg. A. 8, 459: clipeum sinistrae, id. ib. 11, 11: arma, Val. Fl. 5, 445; cf. poet., transf.: quem (virum) balteus asper Subligat, girds, id. 5, 579: tiaram extremā cervice, id. 6, 700 et saep.: subligata ludit, trussed up, tucked up, Mart. 7, 67, 4.