S / sūbŭla
noun

sūbŭla

gen. sūbŭlae · gender feminine · decl. 1st
an awl
Lit., an awl, Mart. 3, 16, 2: aënea, Col. 6, 5, 4; Pall. Jun. 14, 3: perforabit aurem ejus subulā, Vulg. Exod. 21, 6; id. Deut. 15, 17. —
a very small weapon by extension
Transf., a very small weapon: subulā armatus, Sen. Ep. 85, 1; cf. prov.: subulā leonem excipis, id. ib. 82, 25.