S / suffīmentum
noun

suffīmentum

gen. suffīmenti · gender neuter · decl. 2nd
fumigation; incense
fumigation, incense (cf.: odor, fragrantia): in iis sine illius suffimentis expiati sumus, Cic. Leg. 1, 14, 40: quia suffimentum sit (laurus) caedis hostium et purgatio, Plin. 15, 30, 40, § 135; cf. Fest. pp. 348 and 349 Müll.— Plur., Veg. Vet. 1, 19 sq.; 4, 12.