S / suffŭgĭum
noun

suffŭgĭum

gen. suffŭgii · gender neuter · decl. 2nd
(), , suffugio
a place beneath which one flies; a shelter; covert
a place beneath which one flies for shelter from rain, etc., a shelter, covert (not anteAug.).
Lit.: quid nisi suffugium nimbos vitantibus essem? Ov. de Nuce, 119: subterranei specus suffugium hiemi, Tac. G. 16: propinqua suffugia, id. A. 4, 47; 3, 74: suffugia adversus perpetuum caeli rigorem, Sen. Ira, 1, 11, 3: suffugium nullum aut imbris aut solis, Plin. Ep. 9, 39, 2: ferarum imbriumque, Tac. G. 46.—
a refuge; remedy figuratively
Trop., a refuge, remedy: haec deverticula suffugia sunt infirmitatis, Quint. 9, 2, 78: urgentium malorum, Tac. A. 4, 66; 14, 58: pestis, App. M. 7, p. 196, 30.