S / sūgo
verb transitive

sūgo

2nd PP sūgere · 3rd PP xi · 4th PP sūgctum · conj. 3rd
root svag-; cf. sucus
to suck
to suck (class.).
Lit.: (animalium) alia sugunt, alia carpunt, Cic. N. D. 2, 47, 122: (agni) matris sugunt mammam, Varr. R. R. 2, 1, 20: porca frequentiore numero sucta deficiet, exhausted, Pall. Febr. 26, 5: terram, to exhaust, Varr. R. R. 1, 44, 3. —
figuratively
Trop.: cum lacte nutricis errorem suxisse, to have sucked, imbibed, Cic. Tusc. 3, 1, 2.