S / sum-mitto
verb transitive

sum-mitto

2nd PP sum-mittere · 3rd PP summīsi · 4th PP summissum · conj. 3rd
sub poetic
With the force of sub predominating (mostly poet. and in post- Aug. prose; cf. subicio).
in general
To set; put; place under
To set, put, or place under or below: singuli agni binis nutricibus submittuntur: nec quicquam subtrahi submissis expedit, Col. 7, 4, 3: vaccas tauris (for breeding), Pall. Jul. 4: vaccas in feturam, id. ib. 4, 1: equas alternis annis, id. Mart. 13, 6: canterium vitibus, Col. 4, 14, 1.—
To send; put forth below; from below poetic
To send or put forth below, or from below, to cause to spring forth, to send up, produce, raise: tellus submittit flores, puls forth, produces, Lucr. 1, 8: fetus (tellus), id. 1, 193: pabula pascendis equis (tellus), Luc. 4, 411: quo colores (humus formosa), Prop. 1, 2, 9; cf. poet.: non monstrum summisere Colchi Majus, did not produce (from the sowing of the dragon's teeth), Hor. C. 4, 4, 63: summissas tendunt alta ad Capitolia dextras, upraised, Sil. 12, 640; so, palmas, id. 4, 411: manus, Sen. Oedip. 226; cf. in a Gr. construction: summissi palmas, Sil. 1, 673.—
to bring up; rear; raise; to let grow
In partic., an econom. t. t., of animals or plants, to bring up, rear, raise; to let grow, not kill or cut off (cf. alo): arictes, Varr. R. R. 2, 2, 18; 2, 3, 4; 2, 3, 8: tauros, Verg. E. 1, 46: pullos equorum, id. G. 3, 73: vitulos, id. ib. 3, 159; Col. 7, 9, 4; Dig. 7, 1, 70: materiam vitis constituendae causā, Col. Arb. 5, 1: frutices in semen, id. ib. 11, 3, 36; 4, 31, 2; 4, 14, 3; 3, 10, 15: prata in faenum, to let grow for hay, Cato, R. R. 8, 1; Varr. R. R. 1, 49, 1; Col. 11, 2, 27.—
figuratively
To put in the place of; substitute for; supersede
To put in the place of, substitute for, supersede (rare): huic vos non summittetis? hunc diutius manere patiemini? Cic. Prov. Cons. 4, 8: interim tamen, quamdiu summittantur et suppleantur capita quae demortua sunt, Dig. 7, 1, 70, § 1: necesse habebit alios fetus summittere, ib. 7, 1, 70, §§ 2 and 5.—
To cherish; court
To cherish, court: aetatem omnem in stipite conteres submittendo, Amm. 14, 6, 13.—
To let down; lower; sink
To let down, lower, sink, drop, = demittere (class. and freq., esp. in the trop. sense).
Lit.: se ad pedes, Liv. 45, 7: se patri ad genua, Suet. Tib. 20: latus in herbā, Ov. M. 3, 23: caput in herbā, id. ib. 3, 502; cf. verticem, id. ib. 8, 638: genu, id. ib. 4, 340; Plin. 8, 1, 1, § 3; cf.: poplitem in terrā, Ov. M. 7, 191: aures (opp. surrigere), Plin. 10, 48, 67, § 132: oculos, Ov. F. 3, 372: faciem, Suet. Calig. 36; cf. id. Aug. 79: fasces, Plin. 7, 30, 31, § 112; cf. Cic. Brut. 6, 22: capillum, to let grow, Plin. Ep. 7, 27, 14; Sen. Cons. ad Pol. 36, 5: crinem barbamque, Tac. G. 31; Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 47.—Mid.: Tiberis aestate summittitur, sinks, falls, Plin. Ep. 5, 6, 12.—
to lower; let down; make lower figuratively
Trop., to lower, let down, make lower, reduce, moderate, etc.: ut ii, qui superiores sunt, summittere se debent in amicitiā: sic quodammodo inferiores extollere, condescend, Cic. Lael. 20, 72: tributim summisi me et supplicavi, id. Planc. 10, 24: summittere se in humilitatem causam dicentium, Liv. 38, 52, 2: summittere se in privatum fastigium, id. 27, 31, 6: ut in actoribus Graecis fieri videmus, saepe illum, qui est secundarum aut tertiarum partium, cum possit aliquanto clarius dicere, quam ipse primarium, multum summittere, ut ille princeps quam maxime excellat, to moderate his efforts, restrain himself, Cic. Div. in Caecil. 15, 48: inceptum frustra submitte furorem, Verg. A. 12, 832: orationem tam summittere quam attollere decet, to sink, i. e. speak in a plain style, Plin. Ep. 3, 13, 4: ut illud lene aut ascendit ad fortiora aut ad tenuiora summittitur, Quint. 12, 10, 67; cf.: quando attollenda vel summittenda sit vox, id. 1, 8, 1: (soni) cum intentione summittendā sunt temperandi, id. 11, 3, 42: (praeceptorem) summittentem se ad mensuram discentis, accommodating his instructions to the capacity, etc., id. 2, 3, 7: ad calamitates animos, to submit, bow, Liv. 23, 25: animum periculo, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 3: animos amori, to surrender, Verg. A. 4, 414: se temporibus, Sen. Tranq. An. 4, 1: verba summittere, to speak humbly, id. Ep. 11, 7; id. Vit. Beat. 17, 1: alicui se, to yield precedence, Just. 13, 2, 3: se culpae, i. e. to commit, Ov. H. 4, 151: furorem, to put down, quell, Verg. A. 12, 832: neque enim pudor sed aemuli pretia submittunt, Plin. 29, 1, 8, § 21: proinde ne submiseris te, be not disheartened, Sen. Cons. Marc. 5, 6.—With dat.: nimis videtur submisisse temporibus se Athenodorus, yielded, Sen. Tranq. An. 4, 1: neutri fortunae se submittere, id. Ep. 66, 6: animum saevienti fortunae, Tac. A. 2, 72: ut ei aliquis se submitteret, accept his sovereignty, Just. 13, 2, 3.
to send; despatch secretly; provide secretly absol
The signif. of the verb predominating, to send or despatch secretly, provide secretly: summittebat iste Timarchidem, qui moneret eos, si, etc., secretly despatched, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69.—Absol.: iste ad pupillae matrem summittebat, Cic. Verr. 2, 1, 41, § 105: summissis consularibus viris, qui peierarent, suborned, Suet. Ner. 28 init.
to send; send off; despatch
In gen., to send, send off, despatch, supply (class.): summittit cohortes equitibus praesidio, Caes. B. G. 5, 58: subsidium alicui, id. ib. 2, 6; so, subsidium, id. ib. 2, 25; 4, 26; id. B. C. 1, 43: auxilium laborantibus, id. ib. 7, 85: quoad exercitus huc summittatis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6; Juv. 1, 36: sibi destinatum in animo esse, imperium alicui, to transfer, resign, Liv. 6, 6, 7: vinea summittit capreas non semper edules, furnishes, supplies, Hor. S. 2, 4, 43. —Hence, summissus (subm-), a, um, P. a. (acc. to I. B.).
let down; lowered; low
Lit., let down, lowered, low (very rare): scutis super capita densatis, stantibus primis, secundis submissioribus, stooping lower, Liv. 44, 9, 6: Caelicolae Summisso humiles intrarunt vertice postes, Ov. M. 8, 638: bracchia, id. P. 3, 1, 150; Col. 6, 30, 5: capillo summissiore, hanging lower down, Suet. Tib. 68: purpura, Quint. 11, 3, 159: oculi, Plin. 11, 37, 54, § 145.—
figuratively
Trop. (class. and freq.).
low; soft; gentle by extension
Of the voice or of speech in gen., low, soft, gentle, calm, not vehement (syn.: lenis, suppressus): et contentā voce atrociter dicere et summissa leniter, Cic. Or. 17, 56: vox (with lenis), Quint. 11, 3, 63; Ov. M. 7, 90 al.: murmur, Quint. 11, 3, 45: oratio placida, summissa, lenis, Cic. de Or. 2, 43, 183; so, oratio, Caes. B. C. 3, 19; Quint. 11, 1, 9. —Comp.: lenior atque summissior oratio, Quint. 11, 1, 64: (sermo) miscens elata summissis, id. 11, 3, 43: actio, id. 7, 4, 27. — Transf., of an orator: forma summissi oratoris, Cic. Or. 26, 90; so (with humilis) id. ib. 23, 76: in prooemiis plerumque summissi, Quint. 9, 4, 138.—
Of character or disposition.
Of character or disposition.
low; mean; grovelling
In a bad sense, low, mean, grovelling, abject (syn. abjectus): videndum est, ne quid humile, summissum, molle, effeminatum, fractum abjectumque faciamus, Cic. Tusc. 4, 30, 64: vivere neque summissum et abjectum, neque se efferentem, id. Off. 1, 34, 124: adulatio, Quint. 11, 1, 30. —
humble; submissive; substitutes
In a good sense, humble, submissive (syn.: humilis, supplex): submissi petimus terram, Verg. A. 3, 93: causae reorum, Quint. 11, 3, 154: civitates calamitate summissiores, Hirt. B. G. 8, 31, 2: preces, Luc. 8, 594; cf.: summissa precatur, Val. Fl. 7, 476: tristem viro summissus honorem Largitur vitae, yielding, overcome, Stat. Th. 1, 662.—The sup. seems not to occur.—Hence, subst.: summissa, ōrum, n. (acc. to I. A. 3. supra), substitutes (sc. capita), Dig. 7, 1, 70, § 5. —
Calm passages; quiet sayings
(Sc. verba.) Calm passages, quiet sayings: summissa, qualia in epilogis sunt, Quint. 9, 4, 137.—Adv.: sum-missē (subm-).
softly; gently; calmly
Of speech, softly, gently, calmly, not loudly or harshly: dicere, Cic. de Or. 2, 53, 215.—Comp., Cic. de Or. 3, 55, 212 (opp. contentius): sciscitari, Petr. 105 fin.
calmly; quietly; modestly
Of character, calmly, quietly, modestly, humbly, submissively: alicui summisse supplicare, Cic. Planc. 5, 12: scribere alicui, Tac. H. 3, 9 fin.: loqui (opp. aspere), Quint. 6, 5, 5: agere (opp. minanter), Ov. A. A. 3, 582.—Comp.: summissius se gerere, Cic. Off. 1, 26, 90: dolere, Claud. B. Gild. 247.—No sup.